مقاله ها

دان قهوه چیست؟

دانه ی قهوه که امروزه با آسیاب و دم کردن آن، نوشیدنی لذیذ و انرژی بخشی بدست می آید ، در واقع هسته ی میوه ای قرمز رنگ است که آنرا به گیلاس قهوه یا میوه ی سنگ میشناسند. این دانه بنا بر نژاد و منطقه ی رشد آن به شکل ها و اندازه های مخنلفی یافت میشود که در همه ی گونه ها، یک شکل غالب شبیه لوبیا مشترک است و در هر گیلاس قهوه معمولا دو دانه ی قهوه که از بخش مسطح به هم چسبیده اند یافت میشود.

ارتفاع  درخت قهوه به ۳ تا ۱۰ متر میرسد و شکوفه های آن سفید رنگ و خود گیلاس قهوه تخم مرغی شکل و به صورت خوشه ای بر شاخه های  درخت می رویند. هر درخت قهوه حدود ۲۰۰۰ میوه می‌دهد و بین ۶ تا ۹ ماه زمان لازم است تا میوهٔ قهوه از رنگ سبز به زرد و بعد قرمز یا بنفش بدل شود و کاملاً برسد.


منطقه ی قابل رشد برای تمامی گونه های درخت قهوه گرمسیری و استواییست و نهایت محصول هر درخت به نیم کیلو قهوه ی تفت داده شده میرسد که حجم ناچیزیست و به این خاطر برای تولید حجم بالای این محصول زمین های وسیعی باید تحت کشت باشد و همین مساله کشت گلخانه ای قهوه را غیر اقصادی و ناممکن میکند.

میوه ی قهوه پس از چیده شدن از درخت که اصولا با دست انجام میشود، بافت میوه ای آن جدا سازی، شست و شو و در روش بومی با نور افناب خشک میشود. در روش غیر بومی فرایند جدا سازی و خشک کردن به صورت صنعتی نیز انجام می پذیرد.

مرحله ی بعدی پردازش قهوه است که کشاورز تمام بخش‎های گیلاس را حذف نمی‌کند از این رو در مرحله بعد، دانه‎ها داخل یک دستگاه پوست‎کن ریخته می‎شود تا لایه پوست کاغذی (از قهوه پردازش‌شده به روش تر یا همه پوست خشک‌شده از قهوه پردازش‌شده به روش خشک) حذف شود.

 

 

در این مرحله، دانه‎ها پوستی نقره‎ای دارند که باید جلا داده شده و حذف شود. این مرحله انتخابی است، ولی دانه‎های جلا داده‎شده معمولا کیفیت بهتری دارند. پس از این مرحله دانه‎ها مرتب و دسته‎بندی می‎شوند. دانه‎های کوچک یا معیوب در این مرحله حذف می‌شوند.

 

محصول بدست آمده ، دانه ی قهوه سبز خشک است که طعم دلچسبی ندارد و با طعم ترش و اسیدی بالا، مزه ی آن شبیه چوب و برگ درخت و در عین حال گس مزه و بافت سفتی دارد که به سختی جویده یا خورد میشود. به همین دلیل برای استفاده معمول از دانه ی قهوه آنرا تفت یا بو میدهند (که در مقاله ی روست چیست به توضیح این فرآیند می پردازیم) تا هم در فرآیند پخنه سازی بافت آن قدری پوک شده وخورد کردن آن آسان شود و هم روغن دانه از بافت قهوه آزاد شود تا در دم آوری با آب جوش عصاره ی حقیقی این دانه ی جادویی به راحتی بدست بیاید.
به همین دلیل است که قهوه های با درجه حرارت دیدگی پایین یا اصطلاحا لایت روست ، بیشتر طعم قهوه ی سبز را در خود دارند و این ته مزه تا درجه ی روست مدیوم یا شکلاتی ، درون قهوه موجود هست.

 

گرد اوری توسط “پلاتو”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *